Ebü’l-Hayr Muhammed b. Müslim ed-Debbâs Kimdir?

Hammâd bin Müslim hazretleri Bağdât’ta yetişen büyük velîlerdendir.
Şeyh Seyyid Abdülkâdir-i Geylânî’nin tasavvuf ilmini öğrendiği hocasıdır.
Aslen Şamlı olmasına rağmen hayâtı Bağdât’ta geçti.
Doğum târihi bilinmemektedir. Miladi 1131 (Hicri 525) senesinde vefât etti.
Kabri Şunûzî Kabristânındadır.

Hammâd bin Müslim talebelerini ciddi ve güzel bir terbiye ile yetiştirirdi.
Keşf ve kerâmet sahibi evliyânın başta gelenlerindendir. Zamânın yaşayan tüm evliyâ ve âlimler kendisine bağlıydılar.
Abdülkâdir-i Geylânî, bu hocasını çok överdi. Evliyânın büyüklerinden olan Tâc-ül-Ârifîn Ebü’l-Vefâ hazretleri ise Bağdat’a geldiğinde onun evinde kalır ve kendisine çok hürmet ederdi.
Ebû Necîb Sühreverdî;  “Hammâd bin Müslim, “Benim karşılaştığım Bağdât velîlerinin büyüklerinden idi. Onun büyüklüğünü, talebesi Seyyid Abdülkâdir-i Geylânî’ye bakarak anlamak mümkündür” diyerek Hammad bin Müslim’in büyüklüğünü ifade etmiştir.

Hammâd bin Müslim hazretlerinin lakabı Debbâs yani pekmez kaynatıcısıtır. O pekmez kaynatırken yanına arı sinek hiç bir mahlukat gelip konmazdı.

Hammâd bin Müslim hazretleri yapılması haram bir durumla karşılaştığında hatayı kendisinde bulur, tövbe ve istiğfar ederdi.
Hazret bir gün yolda giderken bir günah gördü hemen tövbe istiğraf etmeye başladı, eve gidince “biz nasıl bir günah işledik de ben bugün bir günahla karşılaştım” dedi.

Hammâd bin Müslim hazretleri’in sözlerinden;

  • “Allahü teâlâya kavuşmanın en yakın yolu, O’nun sevgisidir. İnsan, İslâmiyetin emirlerini yapıp huzûr ve sükûna kavuşmadıkça hakîkî Allah sevgisini tadamaz.”
  • “Fenâ makâmına kavuşmayı dileyen, yâni Allahü teâlâdan başka her şeyin sevgisinin yok olmasını isteyen, O’ndan gelen her şeye, dert ve belâlara râzı olmalıdır.”

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi:
Araç çubuğuna atla